Missing Someone..?

ถ้านับจำนวนคนที่เรารู้จักตั้งแต่วันแรกที่ลืมตาดูโลก จะมีซักกี่คนเชียว?

ลองคิดเล่นๆ
คงดีไม่น้อย ถ้าเราสามารถเก็บสะสมคนรู้จัก ได้เหมือนสะสมแสตมป์
เราก็เอารูปหน้าของคนที่ได้รู้จักสอดเรียงรายกันในอัลบั้ม
พอเราเริ่มมีใครผ่านเข้ามาชีวิต เราก็เสียบหน้าเค้าไว้ในแต่ละหน้าของอัลบั้ม
มีใครเข้ามาในชีวิตเพิ่มเติมอีก ก็เสียบใส่ สะสมต่อๆไป
อาจมีการจัดหมวดหมู่ หน้าเพื่อน หน้าญาติ หน้าคนรู้จัก หน้าคนคุ้นเคย

ข้อดีของการสะสมคนรู้จัก ให้เกิดเป็นรูปเป็นร่าง ก็คือ
พอวันไหนที่เราเปิดมันดูอีกครั้ง พวกเค้าก็ยังอยู่ เราจะเห็นเค้า และremind เค้าได้อยู่เสมอ
เหมือนแสตมป์เก่าที่เมื่อไร เราย้อนกลับมาเปิดดู ก็ยังระลึกถึงที่มาที่ไปของมันได้
รวมไปถึงระลึกถึงคุณค่าที่มันมีต่อตัวเราได้

และที่สำคัญ พวกเค้าจะคงอยู่ใน “สมุดสะสม” นั้นไปไม่ไหน

ซึ่งถ้าทำได้ ถึงวันนี้เราจะมี “สมุดสะสมความสัมพันธ์” อยู่มากโขเลยทีเดียว

แต่ในความเป็นจริง
เราไม่อาจจะเก็บรวมรวบ สะสมคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตได้
บางคนเคย ประดับยศว่าเป็นเพื่อนซี้ในช่วงหนึ่งของชีวิต
อีกหลายคนร่วมหัวจมท้ายชนิดที่หาคนแบบนี้ไม่ได้อีกแล้วในชีวิต
และมีบางคน ที่ครั้งนึงเราเคยรักมากๆ ถึงขนาดยอมตัดทิ้งคนอื่นๆที่บริบทอยู่รอบตัว ให้เหลือเพียงเรากับเค้าสองคนบนโลก
คนเหล่านี้ค่อยๆถูกคลื่นที่เราเรียกว่า เวลา พัดพาให้ค่อยๆหายไปทีละคนสองคน ตามโอกาส

คิดดู ก็น่าเสียดายเหมือนกัน
มีคนเคยบอกว่า การเป็นเพื่อนนั้นไม่ยากเท่าการ รักษาความเป็นเพื่อนให้คงอยู่
ซึ่งจริงเอาเสียมากๆ
ไม่มีอะไรแย่ไปกว่า การลดลงของความรู้สึกผูกพัน ความรู้สึกดีๆที่แบ่งกันระหว่างเรากับคนอีกคน
ใครจะเชื่อว่า วันหนึ่ง เราเลือกที่หลบหน้าคนที่เคยคุ้นเคย เพียงเพราะเราไม่รู้ว่าคุยอะไรกับเค้า
ไม่รู้ว่าจะเริ่มทักทายยังไง คุยเรื่องอะไรดี
เพราะคลื่นที่เรียกว่า เวลา (อีกเช่นเดิม) ได้พัดพาตัวตนของเราให้ห่างออกจากกันมาไกลเสียแล้ว

เคยเป็นมั้ย? ที่อยู่ๆก็เกิดนึกถึงคนๆหนึ่งขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ อยู่ๆหน้าเค้าก็โผล่ขึ้นมา
ทำให้เรานึกถึงเรื่องราวดีบ้าง ไม่ดีบ้างต่างๆในอดีต
แล้วก็คิดเชื่อมโยงต่อมาถึงเวลาปัจจุบัน ว่า เค้าอยู่ส่วนไหนบนโลกกลมๆใบเดียวกันนี้
สำหรับบางคนที่พอจะยกหูโทรศัพท์ ไปคลายความสงสัยเบื้องต้นได้บ้าง ก็นับว่าโชคดี
แต่ก็มีอีกหลายคนที่ หลุดลอยพ้นวงโคจร ไปเสียจนไม่สามารถติดต่อได้
ส่องจาก google earth ก็หาไม่เจอ...อันนี้ ค่อนข้างเศร้า

ในชีวิตเราทำใครตกหล่น ไประหว่างทางบ้าง
หันหลังย้อนกลับไปดู หล่นเรี่ยราดอยู่เกลื่อนตามทางจริงๆ
คราวหน้าจะไม่เผลอตัวทำแบบนี้อีก


โชคดีที่ ตอนนี้ ยังมี Hi 5* ช่วยพอประทังอาการนี้ไปได้....
สวัสดี สบายดีมั้ย คนรู้จักทั้งหลาย?

------------------------------------------------------
*โปรแกรม “สัมพันธ์ลูกโซ่” ที่ทำให้โลกกลับมากลมขึ้นอีกครั้ง